บทที่ 629 หยาดเหงื่อแรงกาย มีสิทธิ์อะไรมาแปดเปื้อนแบบนี้

หลี่รั่วสวินยกนิ้วชี้ขึ้นแตะริมฝีปากทำสัญญาณ "ชู่" ทั้งโรงเงียบกริบลงทันตา

เขาหลับตาลง ปรับลมหายใจชั่วครู่

ครั้นลืมตาขึ้นอีกครั้ง บรรยากาศแห่งความแตกสลายอันดำดิ่งสู่อารมณ์เพลงก็ค่อยๆ แผ่ออกมา