บทที่ 664 ความลำเอียงของกองถ่าย

ครู่ต่อมา เกาฟู่คังก็ทำราวกับเล่นกล ล้วงเอากล่องเก็บความร้อนสองชั้นออกมาจากกระเป๋ากีฬาใบยักษ์ที่สะพายติดตัว

พอเปิดฝาออก แม้จะไม่มีไอควันลอยฟุ้งขึ้นมามากนัก แต่กลับมีกลิ่นหอมหวานจางๆ โชยแตะจมูก

“มา บรรพบุรุษ กินตอนกำลังอุ่นๆ สักสองคำเถอะ” เกาฟู่คังยัดช้อนใส่มือหลี่รั่วสวิน “ฟักทองแก่นึ่งจนเละแล้วเอามาบดละเอียด ไม่ได้ใส่น้ำตาลนะ ข้างๆ เป็นบรอกโคลีต้ม ต้มน้ำเปล่าเฉยๆ เปื่อยนุ่มย่อยง่าย ช่วงถ่ายทำยังไงก็ต้องเติมพลังงานลงไปบ้าง ไม่อย่างนั้นร่างกายนายทนไม่ไหวหรอก”