ตอนที่ 684
บทที่ 684 นายต้องร้องเพลงไปจนถึงอายุ 80 นะ!
minibunny · 7,515 ตัวอักษร
"ยามเมื่อเธอแก่ชรา ผมเผ้าขาวโพลน ง่วงงุนซึมเซา…"
วินาทีที่เสียงร้องดังขึ้น ทั้งห้องส่งใหญ่ก็พลันเงียบกริบ
นั่นคือสุ้มเสียงอันอ่อนโยนเหลือแสน ทุกถ้อยคำเอื้อนเอ่ยชัดถ้อยชัดคำและเปี่ยมล้นด้วยอารมณ์ ดึงทุกคนเข้าสู่ห้วงภวังค์ที่เขารังสรรค์ผ่านเสียงเพลงได้ในทันที
ตอนนี้รู้สึกยังไง?
ความคิดเห็น
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความคิดเห็น
กำลังโหลดความคิดเห็น