บทที่ 688 ญาติกรุณารอด้านนอก

โทรศัพท์มือถือเลื่อนหลุดจากปลายนิ้วอันสั่นเทาของเฉินซือเยว่ลงมาค้างอยู่ตรงหว่างเข่า หน้าจอที่ตัดสายไปแล้วกลับมาสู่หน้าเดิม ซึ่งกำลังแสดงหัวข้อเทรนด์ฮิตอันดับหนึ่ง: #หลี่รั่วสวิน ยามเมื่อฉันแก่เฒ่า#

เฉินซือเยว่นั่งตัวแข็งทื่ออยู่บนเบาะ ได้แต่มองเกาฟู่คังทำซีพีอาร์อยู่ที่เบาะหลัง มองตัวเลขบนจอมอนิเตอร์ที่ร่วงดิ่งลงเรื่อยๆ ด้วยสายตาว่างเปล่า

ทุกอย่างดูไม่สมจริง ราวกับฝันร้ายอันไร้สาระสิ้นดี