บทที่ 692 เขาไม่มีทางรอดแน่

ม่านบังตาผืนยาวในคอนโดรูดปิดสนิทจนแสงตะวันไม่อาจเล็ดลอดเข้ามาได้แม้แต่น้อย

แหล่งกำเนิดแสงเพียงหนึ่งเดียวมาจากหน้าจอมือถืออันเย็นเยียบในมือของหลินเจ๋อ

ดวงตาแดงก่ำคู่นั้นจ้องเขม็งไปยังคลิปวิดีโอที่เล่นวนซ้ำไปมาบนหน้าจอและช่องคอมเมนต์ด้านล่าง ราวกับจะแผดเผาหน้าจอให้ทะลุเป็นรู