บทที่ 711 เวทีนี้ต้องเป็นของเขา

ภายในห้องพักผู้ป่วย หลี่รั่วสวินมองคำประกาศกร้าวของไอดีที่คุ้นเคยแล้วก็รู้สึกขบขันอยู่บ้าง

"สิบรอบเนี่ยนะ… ท่าทางเหมือนหานอี้ตอนนั้นเปี๊ยบ ไม่ต้องเวอร์ขนาดนั้นก็ได้มั้ง พาร์ตนั้นรวมไตเติลเปิดปิดเรื่องก็แค่ยี่สิบกว่านาทีเอง ถ้าดูสิบรอบจริงคงท่องบทตามได้หมดพอดี"

เขาวางแท็บเล็ตลงบนโต๊ะข้างเตียง กวาดสายตามองรอบห้อง ความรู้สึกอยากลุกขึ้นไปเดินยืดเส้นยืดสายพลันแล่นขึ้นมาในใจ