บทที่ 714 มหาประสานเสียงของคนทั้งชาติ

ในที่นั่งคนดูด้านล่าง ไม่รู้ว่าใครเริ่มก่อน จู่ๆ ก็มีเสียงฮัมเพลงตามเบาๆ ดังขึ้นมา

ตอนแรกมีเพียงประปรายไม่กี่คน เสียงเบามากราวกับกลัวจะรบกวนนักร้องบนเวที

ทว่าท่วงทำนองนี้ช่างติดหูเหลือเกิน และอารมณ์อันลึกซึ้งในเนื้อเพลงก็ชวนให้เกิดความรู้สึกร่วมได้ง่ายดายยิ่งนัก