บทที่ 729 ฟังไม่ขึ้นเอาเสียเลย

หัวหน้าแผนกจ้าวมองดูชายหนุ่มบนเตียงคนไข้ที่มักจะส่งสายตาอ่อนโยนละมุนละไมกลับมาให้เสมอแล้ว ก็รู้สึกว่ามีโทสะสุมแน่นอยู่เต็มอกแต่ไม่มีที่ให้ระบาย

คนไข้แบบนี้ คุณจะไปทำอะไรเขาได้?

ด่าเขา เขาก็รับฟังอย่างนุ่มนวล ซ้ำยังหันกลับมาขอบคุณที่คุณเป็นห่วงอีกต่างหาก