บทที่ 748 รับรองว่าได้เดินเชิดหน้าในโมเมนต์แน่

หลี่รั่วสวิน “…”

เขาปรายตาไปมองหวงซิงเจ๋อ กะว่าจะแซวเรื่องใส่ความสักหน่อย แต่พอเห็นว่าอีกฝ่ายร้อนรนจนเหงื่อแตกพลั่กจริงๆ ก็จำต้องกลืนคำพูดลงคอ แล้วหันไปช่วยจัดระเบียบฝูงชนแทน

“ทุกคนไม่ต้องตกใจครับ ผมไม่เป็นไร”