บทที่ 769 เขาปฏิเสธคนไม่เป็นหรือไง

เสียงปรบมือและเสียงโห่ร้องดังกึกก้องค่อยๆ สงบลง ทว่าความฮึกเหิมที่ถูกจุดประกายขึ้นในอากาศกลับยังคงอบอวลอยู่นาน

ใบหน้าของทุกคนยังมีริ้วรอยแดงจากความตื่นเต้นหลงเหลืออยู่ สายตาเป็นประกายต่างจับจ้องไปยังชายหนุ่มผู้ยืนถือโทรโข่งอยู่บนขั้นบันได

รอยยิ้มบนใบหน้าของหลี่รั่วสวินยังคงสดใสเช่นเดิม