บทที่ 782 นอนพักสัก… ไม่กี่วันก็หายแล้ว

ใบหน้าของหลี่รั่วสวินมักจะซีดขาวอยู่เสมอ ทว่ายามนี้กลับขึ้นสีแดงระเรื่ออย่างผิดปกติ

สีแดงนั้นไม่ใช่เลือดฝาดของคนสุขภาพดี แต่กลับดูราวกับชีวิตของเขากำลังถูกเผาไหม้ไปทีละน้อย

หยาดเหงื่อเม็ดละเอียดเกาะพราวบนขนตา ปอยผมด้านหน้าเปียกชื้นแนบติดผิวหนัง ขับเน้นให้ใบหน้าดูทั้งเปราะบางและทรุดโทรม