บทที่ 893 ใช้ไปสามอันแล้ว

เงาร่างของหลี่รั่วสวินลับหายไปหลังประตูกระจกหมุนของโรงแรม แสงไฟสีส้มอบอุ่นกลืนร่างเขาทั้งคนเข้าไป ราวกับอีกโลกหนึ่งมารับตัวเขาไปแล้ว

หยางเจิ้งสูดปากดัง "ซี๊ด" ก้มลงมองหลังมือตัวเอง

รอยฟันสองแถวกดลึกจนผิวหนังฉีกขาด เลือดหยดเล็กๆ ซึมออกมาแล้วไหลลงตามหลังมือ