บทที่ 943 ว่าแล้วว่าต้องมีเบื้องหลัง!

แสงไฟนีออนนอกหน้าต่างรถทอดยาวเป็นเส้นสายหลากสีสันถอยร่นไปข้างหลังอย่างรวดเร็วในสายตาของหลี่รั่วสวิน

เขาเอนหลังพิงเบาะ ทว่าในหูยังคงมีเสียงตะโกนกึกก้องระลอกแล้วระลอกเล่าดังก้องวนเวียนไม่จาง

พูดตามตรง แม้แต่ตัวเขาเองก็ยังตกใจ