บทที่ 949 คนทั้งโลกไม่มีใครเชื่อสักคน

เช้าวันต่อมา หลี่รั่วสวินถูกแสงแดดที่ลอดผ่านรอยแยกของผ้าม่านปลุกให้ตื่น

“ตื่นแล้วเหรอ มีตรงไหนไม่สบายตัวไหม”

เสียงของเกาฟู่คังดังมาจากด้านข้าง