บทที่ 956 เธอไปช่วยคนใช่ไหม

ความกลัวสาดซัดลงมาราวกับน้ำเย็นจัดรดกระหม่อม

ในที่สุดสติของเธอก็ฟื้นคืนมา

ไม่ ไม่… สมองของเธอแล่นเร็วรี่ รีบหาข้ออ้างปัดความผิดให้ตัวเองพัลวัน