บทที่ 970 อย่าหลอกฉัน

ลู่หนิงเซวียนพลันเข้าใจทุกอย่างขึ้นมาทันที

"ก่อนหน้านี้ที่เธอพยายามตีตัวออกห่างจากพวกเราทุกคน ก็เพราะเรื่องนี้งั้นเหรอ"

"เธอคิดว่าแค่ผลักพวกเราออกไปให้ไกล พอถึงวันที่ตัวเองเป็นอะไรขึ้นมาจริงๆ พวกเราจะได้ไม่ต้องเสียใจมากใช่ไหม"