บทที่ 974 เรื่องเล็กน้อยเพียงยกมือ

หานจือเหวินดึงสีหน้าว่างเปล่ากลับมาตามสัญชาตญาณ แล้วปั้นรอยยิ้มแบบที่ใช้เข้าสังคมทั่วไป

เขาถือโทรศัพท์หมุนดูทิศทางพลางพยักหน้า

"ครับ ไปทางนี้แหละ ลุงเดินตรงไปตามทางนี้ พอถึงแยกที่สองก็เลี้ยวขวา เดินต่ออีกสักห้าหกนาทีก็ถึงแล้วครับ"