บทที่ 986 ชดเชยให้เขาทีละน้อยจนหมดสิ้น

ในเรือนจำ เวลาเริ่มพร่าเลือนจนแทบแยกไม่ออก

ไม่รู้ว่าผ่านไปนานเท่าไร มีคนมาแจ้งข่งจืออวี่ว่ามีคนมาขอเข้าเยี่ยม

เธอนึกว่าทนายความมาอีกแล้ว