บทที่ 998 นี่มันงานศิลปะชัดๆ!

ทั้งพูดคุย ร้องเพลง ร้องไห้ และหัวเราะไปด้วยกันเช่นนี้ เวลาจึงดูราวกับถูกใครบางคนแอบหมุนเข็มให้เดินเร็วขึ้น

ตามกำหนดเดิมคือสิบเพลง ใช้เวลาราวหนึ่งชั่วโมง ทว่ามีหลายช่วงที่พูดคุยกับผู้ชมจนติดลม ผนวกกับช่วงร้องสดแบบไม่มีดนตรีท่อนนั้น เลยกินเวลาล่วงเลยไปถึงยี่สิบนาที

หลี่รั่วสวินยืนอยู่บนเวที มีเหงื่อผุดซึมบางๆ ขึ้นตามไรผม