บทที่ 128 ผมเป็นเด็กเรียนเทพ จะเก่งหลายภาษาก็สมเหตุสมผลแล้วนี่ครับ

เซียวหยางมีความสัมพันธ์ที่ดีกับอีกฝ่าย เมื่อเห็นเขาเดินรีบร้อนเข้ามาจึงเอ่ยทักทาย “พี่จื้อ ไม่เจอกันหลายวันเลย ยุ่งอยู่กับอะไรเหรอครับ”

เหอจื้อยิ้มให้เซียวหยาง “ก็วุ่นอยู่กับเรื่องเอเชียนเกมส์นั่นแหละ ครั้งนี้จัดที่เกาหลีใต้ ถึงทีมชาติเราจะไม่ต้องขอวีซ่า แต่ก็ต้องประสานงานให้หลายฝ่ายเซ็นเอกสารยืนยัน สองสามวันนี้ฉันวิ่งวุ่นเรื่องนี้อยู่… พวกนายเพิ่งซ้อมเช้าเสร็จเหรอ”

เซียวหยางพยักหน้า “เพิ่งเสร็จครับ แล้วจะออกเดินทางไปเกาหลีใต้เมื่อไหร่ครับ”