บทที่ 158 ฉายายาวเหยียดขนาดนั้น ก็แค่หมัดเดียวไม่ใช่เหรอ

หลี่เหลยเอียงคอบิดไปมา ยกหมัดทั้งสองข้างขึ้น "มา ให้ฉันลองดูแรงของเจ้าของห้าเหรียญทองหน่อยสิ"

เซียวหยางไม่เกรงใจอีกต่อไป และไม่คิดจะต่อปากต่อคำด้วย

เขาย่อตัวมุดวูบลงไปตรงๆ พร้อมปล่อยฮุกซ้ายเข้าบริเวณตับของหลี่เหลยเต็มเหนี่ยวหนึ่งหมัด