บทที่ 163 หมู่บ้านนักกีฬา บังเอิญจังนะ

พอมองส่งหวังหงเหว่ยเดินจากไปแล้ว เขาถึงเริ่มเปิดดูเอกสารอย่างละเอียด

ผ่านไปไม่ทันไร จางเหว่ยเผิงที่อยู่ว่างไม่เป็นก็เดินปรี่เข้ามาหา

“เทพเซียว ยุ่งอะไรอยู่วะ”