บทที่ 165 การ์ดโชคดี

พอหลัวเสวี่ยเอ๋อร์หันกลับมา คนที่ยืนอยู่ด้านหลังก็คือเซียวหยางนั่นเอง

ใบหน้าเธอแดงระเรื่อ รู้สึกกระดากอายอยู่บ้าง ก็เมื่อกี้เพิ่งจะบ่นพึมพำไปหยกๆ ใครจะไปคิดว่าเจ้าตัวจะมายืนอยู่ข้างหลังเล่า

เซียวหยางเห็นท่าทางของเธอจึงหัวเราะแล้วอธิบาย "เมื่อกี้ฉันอยู่ตรงศาลาโน้น พอรับสายเธอแล้วเห็นว่าห่างกันแค่ไม่กี่สิบเมตร อยากประหยัดค่าโทรศัพท์ ก็เลยกดวางไปเลย"