บทที่ 217 ผมมีความคิดใหม่อีกนิดหน่อย พ่อถึงกับตกตะลึง

เซียวหยางส่งเสียงอ๋อขึ้นมาคำหนึ่ง แล้วถามต่อ “ถ้าจู่ๆ พวกพ่อเกิดมีความคืบหน้าขึ้นมา หรือมีใครสักคนยื่นมือเข้ามาช่วยจนทำให้ก้าวกระโดดแบบพลิกหน้ามือเป็นหลังมือล่ะครับ จะเป็นยังไงต่อ”

“ก็ให้เงินรางวัล เลื่อนตำแหน่ง ไม่ก็จ้างด้วยเงินเดือนสูงลิ่ว มอบตำแหน่งเกียรติยศให้ อะไรเทือกนั้นนั่นแหละ มันจะไปมีอะไรได้อีก หรือคิดว่าพอเขาช่วยแล้วจะต้องจับไปขังเพื่อผ่าชำแหละวิจัยหรือไง”

เซียวหยางสำลักน้ำแกงเข้าเต็มเปา ไอโขลกๆ ออกมาอย่างหนัก