บทที่ 300 คุณพระช่วย! เพิ่งมาทำงานวันแรก นายกลับ…

แม้เซียวติ่งเทียนจะได้เห็นเพียงแค่คร่าวๆ แต่ก็รู้สึกได้ทันทีว่าทั้งรูปภาพและสัญลักษณ์ต่างๆ ล้วนดูเป็นมืออาชีพอย่างยิ่ง

ส่วนจะมืออาชีพถึงระดับไหน คงต้องเปิดดูอย่างละเอียด

เขาไม่มีกะจิตกะใจจะรินน้ำให้เซียวหยางอีกต่อไป สายตาจับจ้องแฟ้มเอกสารในมือของอีกฝ่ายเขม็ง