บทที่ 393 เดินตามทางของตัวเอง ให้คู่แข่งไร้ทางจะเดิน

เฉินเหลียนเทายังคงเดือดดาลจัด พอได้ยินคำพูดของผู้บริหารหญิงคนนั้น เขาก็ตบโต๊ะฉาดทันที "ขึ้นเงินเดือนเหรอ? แค่โรงงานเราประคองตัวให้รอดไปวันๆ ก็ยากจะตายชักอยู่แล้ว จะเอาเงินถุงเงินถังที่ไหนไปขึ้นเงินเดือนให้พวกมัน!"

ประคองตัวยากงั้นเหรอ?

ที่แท้ก็แค่วางเป้าจะฟันกำไรปีละหนึ่งหมื่นล้าน แต่ดันได้มาแค่เก้าพันล้าน ในสายตาของพวกนายทุนพรรค์นี้มันก็เท่ากับขาดทุนไปแล้วหนึ่งพันล้านนั่นแหละ