บทที่ 420 ไว้มีเวลาค่อยมาดวลปืนกันใหม่

การใช้มือข้างเดียวคว้าจับหมัดนั้นมีความยากในระดับสูงมาก ยิ่งไม่ต้องพูดถึงว่าคนที่อยู่ตรงหน้าคือยอดฝีมือระดับราชาแห่งการรบเดี่ยว

ทว่าสำหรับเซียวหยางแล้ว มันกลับง่ายดายราวกับเดินเล่นกินลมชมวิว

สวี่หัวเองก็คาดไม่ถึงว่าจะเกิดสถานการณ์แบบนี้ขึ้น