บทที่ 435 งานแถลงข่าวครั้งนี้ชักจะน่าสนใจขึ้นเรื่อยๆ

"นึกไม่ถึงเลยว่าผู้เฒ่าเซียวจะมีเวลาอ่านผลงานพวกนี้ด้วย นั่นเป็นแค่บทกวีที่ผมแต่งเล่นๆ ตอน ม.ปลาย คงไม่คู่ควรกับเวทีใหญ่อะไรหรอกครับ"

เซียวติ่งเทียนส่ายหน้ายิ้มๆ "ปกติฉันไม่ค่อยได้อ่านเรื่องพวกนี้หรอก แต่ถ้าเป็นผลงานของเธอ ฉันกลับท่องได้ขึ้นใจเลยล่ะ"

ก่อนจะเอ่ยต่อ "ถึงฉันจะไม่ใช่ผู้เชี่ยวชาญด้านบทกวี แต่ก็พอมีรสนิยมเสพงานศิลป์อยู่บ้าง กวีบทนั้นยอดเยี่ยมจริงๆ ถ่ายทอดความอัดอั้นตันใจที่ไม่อาจทำตามความมุ่งมั่นออกมาได้อย่างลึกซึ้ง ไร้ที่ติตั้งแต่ต้นจนจบ"