บทที่ 454 มือปืนอันดับหนึ่งแห่งมณฑลทหาร

สวี่หัวสะบัดมือที่วางอยู่บนไหล่ออก แล้วถลึงตาใส่เจียงฉางไห่

“ฉันว่าแกน่ะ ก่อนจะพูดช่วยใช้สมองคิดหน่อยได้ไหมวะ?”

เจียงฉางไห่เองก็เพิ่งนึกได้ว่าคำปลอบของตัวเองฟังดูไม่เข้าท่าจริงๆ จึงหัวเราะพลางเอาไหล่กระแทกไหล่อีกฝ่ายเบาๆ “เพื่อนกันมาตั้งกี่ปี นิสัยฉันเป็นยังไงแกจะไม่รู้เชียวเหรอ…”