บทที่ 477 ขอบคุณครับท่านประธานสถาบันฯ 2

ในขณะที่เซียวอวี้กำลังลังเลจนทำตัวไม่ถูก ก็ได้ยินเซียวหยางพูดขึ้นว่า "นั่นสิ ให้เธอเดินไปเองคงไม่สะดวกจริงๆ… ช่างเถอะ งั้นฉันช่วยพาไปแล้วกัน!"

เซียวอวี้ยังไม่ทันเข้าใจความหมาย ร่างทั้งร่างก็ลอยหวือขึ้นมาเสียแล้ว

นี่เขาอุ้มเธอขึ้นมาเลยเหรอ!