บทที่ 485 เตรียมตัว ถึงเวลาสะเทือนโลกแล้ว

จางจื้อรู้ดีว่าโจวเสียงเป็นนักวิจัยประเภททุ่มเทให้กับงานล้วนๆ

คนแบบนี้มักไม่ค่อยสนใจ ‘มารยาท’ หรือธรรมเนียมในโลกภายนอกเท่าไร การจะเดินดุ่มๆ เข้ามาโดยไม่เคาะประตูก็เลยไม่ใช่เรื่องแปลกอะไร

ทว่าสิ่งที่ทำให้จางจื้อประหลาดใจก็คือ โจวเสียงดูมีชีวิตชีวากระปรี้กระเปร่าดีมาก ทว่าสีหน้ากลับดูซูบเซียวไปสักหน่อย