บทที่ 104 ประกายเย็นเยียบพุ่งนำมาก่อน

แม้จะยังใช้สกิลขุนพลไม่เป็น แต่ทวนยาวของจูล่งก็คล้ายคลึงกับอาวุธที่ชิงม่อใช้ยิ่งนัก เพียงแต่ในเกมนี้เขาไม่ได้เป็นยอดฝีมือขอบเขตร่างทองคำอีกต่อไป ส่วนคู่ต่อสู้ก็แข็งแกร่งเกินกว่าที่คิดไว้มาก

ชิงม่อทำได้เพียงควบคุมขุนพลไปตามสัญชาตญาณ กระบวนท่าแต่ละเพลงล้วนเป็นวิชาที่ตนฝึกฝนมาจากโลกความเป็นจริง ทว่าวิชาต่อสู้อันหวือหวาพิสดารของฝ่ายตรงข้ามนั้นเขาไม่เคยพบเห็นมาก่อน จึงรับมือได้อย่างทุลักทุเล

ขุนพลฝ่ายตรงข้ามประเดี๋ยวก็ลอยขึ้นฟ้าแล้วดิ่งลงมา ประเดี๋ยวก็ควงดาบใหญ่พุ่งทะลวงเข้ามา นี่มันผิดตรรกะสิ้นดี ทว่าในเมื่อนี่คือเกม ใครเขาจะมามัวมีเหตุผลกับเจ้ากันเล่า