บทที่ 107 ไม่ขาย

อีกทั้งเพื่อความรอบคอบ เขาจึงสำรวจระดับพลังบำเพ็ญของทุกคนในร้านเน็ตแห่งนี้ดูรอบหนึ่งแล้ว ทั้งหมดล้วนอยู่ในขั้นฝึกปราณ มีเพียงชายหนุ่มที่ดูเหมือนคนธรรมดาผู้นั้นที่ค่อนข้างแปลกประหลาด ทว่าการมาครั้งนี้เขามีเป้าหมายชัดเจน จึงไม่คิดจะเสียเวลาไปใส่ใจอะไรกับชายหนุ่มประหลาดผู้นั้น

เมื่อได้ยินชื่อของใต้เท้าจี้ เย่ซิวก็รู้สึกงุนงงอยู่บ้าง คลับคล้ายคลับคลาว่าเคยได้ยินชื่อนี้ผ่านหูมาครั้งหนึ่งเมื่อนานมาแล้ว เพียงแต่วันเวลาล่วงเลย ความทรงจำจึงค่อนข้างเลือนราง ในใจเย่ซิวผุดเพียงความรังเกียจขึ้นมา นี่มันขั้วอำนาจจากทางไหนอีกล่ะเนี่ย?

"เงินเท่าไรก็ไม่ขาย เชิญพวกเจ้ากลับไปเถอะ"