บทที่ 111 จุดตาย

เมื่อเห็นชายฉกรรจ์กลุ่มนั้นพุ่งเข้ามาพร้อมกับชักมีดโค้งออกมา ชิงม่อก็อดหัวเราะไม่ได้

ช่องว่างระหว่างขั้นฝึกปราณกับขอบเขตร่างทองคำนั้นห่างชั้นกันเกินไป พวกมันต่างรู้ดีว่าหากพึ่งพาเพียงพลังบำเพ็ญที่แท้จริงคงยากจะทำอันตรายเขาได้ มีดโค้งชนิดนี้ไม่เหมือนดาบหรือกระบี่ทั่วไป ความโค้งเว้าของมันคล้ายเสี้ยวพระจันทร์ ไม่อาจใช้พละกำลังเข้าหักหาญตรงๆ ได้ แต่ต้องอาศัยลูกไม้อ่อนช้อยเพื่อเฉือนเปิดแผลเหวอะหวะบนร่างคู่ต่อสู้แทน

ชิงม่อคลับคล้ายคลับคลาว่าเคยได้ยินโจวเฟิงเล่าว่า สมัยเข้าสู่เมืองชิงอวิ๋นใหม่ๆ ก็เป็นคนจากกองกำลังอักษรซานกลุ่มนี้นี่เองที่มาขวางทางพวกเขาเอาไว้ อีกทั้งสมาชิกกองกำลังอักษรซานทุกคนล้วนใช้มีดโค้ง ดาบและกระบี่ทั่วไปเมื่อฟันเข้าใส่มีดโค้งของพวกมันก็ยากจะรีดเค้นพลังออกมาได้เต็มที่ ซ้ำร้ายความโค้งมนของตัวมีดยังแปรเปลี่ยนกระบวนท่าได้พิสดารยิ่ง คราวนั้นพวกเขาจึงต้องเสียเปรียบไปบ้าง