บทที่ 128 ผ่านด่าน

กับข้าวกับปลาล้วนเป็นอาหารบ้านๆ ธรรมดาทั่วไป ด้วยใช้ชีวิตในสนามรบมานานหลายปี ชิงซูจึงมิได้ใส่ใจเรื่องการกินอยู่อย่างฟุ่มเฟือย อย่างไรเสียยามอยู่ท่ามกลางศึกสงคราม บางคราแค่มีข้าวตกถึงท้องสักคำก็นับว่าน่าพึงพอใจยิ่งแล้ว

ดังนั้นพ่อครัวในจวนแม่ทัพจึงเป็นคนครัวที่เคยหุงหาอาหารให้พวกตนในสนามรบเมื่อวันวาน มิใช่พ่อครัวเลื่องชื่อจากที่ใด กับข้าวที่ทำออกมาจึงมิอาจนับได้ว่าเลิศรส ทว่าไม่กี่คนนี้ก็กินกันได้อย่างสบายใจ ที่สำคัญที่สุดคือความคุ้นเคย เพราะกินเช่นนี้มานานหลายปีจนเคยชินไปแล้ว

“ท่านไปมาแล้วหรือ” ชิงม่อกินข้าวไปคำหนึ่ง พลางเอ่ยถามเรียบๆ โดยไม่คิดจะเงยหน้า