บทที่ 139 สายฟ้าฟาด

ชิงม่อเห็นเพียงประกายอัสนีสว่างวาบขึ้นภายในร้านเน็ต ทั่วทั้งร้านสว่างโร่ดั่งกลางวัน ภายใต้แสงสายฟ้านั้น เงาร่างของคนหลายคนในร้านต่างสั่นไหววูบวาบ

เพียงชั่วพริบตาเดียว เสียงคำรามกึกก้องก็สงบลง ประกายสายฟ้าพลันเลือนหายไปอย่างรวดเร็ว หลงเหลือไว้เพียงร่องรอยของมือสังหารหน่วยเงาหลายคนที่แทบไม่เหลือแม้แต่เศษซาก

เย่ซิวนั่งแผ่อยู่กับพื้น เขาพยุงตัวลุกขึ้นมาอย่างยากลำบาก มองดูเศษผ้าสีดำที่ลอยเคว้งคว้างอยู่ในอากาศ ซึ่งเป็นสิ่งเดียวที่ยืนยันได้ว่าคนพวกนั้นเคยมาที่นี่จริง