บทที่ 142 คุณชายเฉิน

เย่ซิวพยายามยกนิ้วขึ้นชี้กลุ่มของเฉินอู่อย่างยากลำบาก อยากจะอ้าปากด่ากราดออกไปใจจะขาด แต่กลับหาเหตุผลมาด่าไม่ได้ เพราะเหมือนจะเป็นตัวเขาเองนั่นแหละที่อนุญาตให้คนพวกนี้เข้ามา แถมก่อนหน้านี้พวกมันก็เคาะประตูและได้รับความยินยอมจากเขาแล้วจริงๆ

"มัวยืนบื้อทำซากอะไรกันอยู่! รีบมาพยุงข้าขึ้นไปสิโว้ย! จะนอนรับลมบ้าบออะไรกันเล่า ข้าโดนคนวางยา เกือบตายแล้วรู้ไหมเนี่ย!" เย่ซิวตะโกนลั่น ไม่สนอะไรอีกต่อไปแล้ว ตะคอกใส่ทุกคนสุดเสียง

เฉินอู่ได้ยินดังนั้นจึงรีบเก็บท่าทีหยอกล้อในใจไปทันที เพิ่งจะตระหนักถึงความร้ายแรงของเรื่องนี้