บทที่ 158 เตียวหุย

อาจารย์หงนำทหารหาญหลายสิบนายบุกทะลวงอย่างดุดันยิ่งขึ้นเรื่อยๆ ทหารฝ่ายตรงข้ามไม่อาจต้านทานได้แม้แต่ชั่วขณะ ทำได้เพียงถอยร่นซ้ำแล้วซ้ำเล่า

สำหรับอาจารย์หงแล้ว ตั้งแต่มาเป็นอาจารย์ เขาก็แทบไม่มีโอกาสได้เข่นฆ่าศัตรูเหมือนในสนามรบอีกเลย หากปีไหนโชคดีมีงานปราบโจรเข้ามา ถึงจะได้ระบายความบ้าคลั่งในส่วนลึกของจิตใจ ทว่าโลกเสมือนจริงในเกมนี้กลับชดเชยจุดนั้นได้อย่างพอดิบพอดี ดังนั้นอาจารย์หงในเกมจึงดื่มด่ำจนแทบจะลืมตัวตนไปเสียสิ้น

อาจารย์หงที่กำลังสังหารศัตรูอย่างเมามันหารู้ไม่ว่าตนเองได้ก้าวเข้าสู่กับดักของศัตรูเสียแล้ว หากจะเปรียบค่ายกลของฝ่ายตรงข้ามในยามนี้เป็นตาข่ายผืนยักษ์ ตอนนี้ก็กำลังอยู่ในขั้นตอนดึงตาข่ายปิดล้อม