บทที่ 160 ค่าพลังรบ

เพียงแต่ในระหว่างเล่นเกม ระดับความควบแน่นของพลังปราณในขั้นฝึกปราณจะเห็นผลชัดเจนกว่ามาก จึงเกิดความเปลี่ยนแปลงมหาศาลจนสัมผัสได้ทันที การจะทะลวงขั้นในตอนนั้นจึงไม่ใช่เรื่องแปลกอันใด

ทว่าเมื่อมาถึงขอบเขตร่างทองคำ ทะเลปราณในร่างกายย่อมกว้างใหญ่กว่าขั้นฝึกปราณมากนัก เมื่อมีขอบเขตกว้างขวางมหึมาเป็นทุนเดิม การควบแน่นของพลังปราณเพียงน้อยนิดย่อมไม่เด่นชัด ทำได้เพียงสั่งสมลงไปในทะเลปราณที่เปรียบดั่งมหาสมุทรอันเวิ้งว้าง โอกาสในการทะลวงขั้นของพวกเขาส่วนใหญ่จึงมาจากความตระหนักรู้

ใช่ว่าเล่นเกมแล้วจะทะลวงขั้นได้เสมอไป คนที่ยังไม่อาจทะลวงขั้นมีอยู่ถมเถ ชิงม่อก็ถือเป็นหนึ่งในนั้น ตัวเขาแต่เดิมเป็นยอดฝีมือขอบเขตชิงอวิ๋นอยู่แล้ว การจะก้าวไปถึงจุดนั้นได้ล้วนเกิดจากการสั่งสมวันแล้ววันเล่า หากไร้ซึ่งประสบการณ์และการหยั่งรู้ที่สั่งสมมาหลายปี ย่อมไม่มีทางไปถึงขอบเขตชิงอวิ๋นได้เป็นแน่ ดังนั้นจึงเป็นไปไม่ได้ที่จะเล่นเกมแล้วพลังบำเพ็ญรุดหน้าในพริบตา ต้องรู้ก่อนว่าเมื่อถึงร่างทองคำ การจะก้าวหน้าขึ้นไปอีกขั้นก็ยากเย็นแสนเข็ญยิ่งแล้ว นับประสาอะไรกับขอบเขตชิงอวิ๋นที่อยู่เหนือกว่าร่างทองคำเล่า