บทที่ 176 ไอศกรีมหิมะเจ็ดสี

“อะไรนะ” สุ่ยหมู่งงงันไปชั่วขณะ เมื่อครู่นี้เขายังยืนอธิบายกฎพื้นฐานของเกมให้พวกศิษย์พี่ศิษย์น้องฟังอยู่ด้านนอก จะได้ไม่ต้องคอยตอบเวลาเข้าไปในเกมแล้วมีคนตะโกนเรียก “ศิษย์พี่สุ่ยหมู่” ไม่หยุดหย่อนจนเสียเวลาตัวเอง ดังนั้นก่อนจะเดินเข้าร้านเน็ต เขาจึงปูพื้นฐานให้เหล่า “หน้าใหม่” ฟังไปรอบหนึ่งก่อนแล้ว

ทว่าพอเพิ่งก้าวเท้าเข้าร้านเน็ตคิดจะมาเล่นคอมพิวเตอร์ ก็เห็นอวี๋จี๋เข้ามาแนะนำอะไรสักอย่างให้ ดูเหมือนจะเป็นของที่ไม่เคยได้ยินชื่อมาก่อนเลย

ด้วยความอยากรู้อยากเห็น สุ่ยหมู่จึงอยากดูว่าสิ่งที่อวี๋จี๋เอ่ยปากชมไม่หยุดหย่อนนั้นหน้าตาเป็นอย่างไร ทว่าเมื่อมองจานใบเล็กที่ว่างเปล่าในมือของคนทั้งหลาย ซึ่งดูสะอาดสะอ้านยิ่งกว่าเพิ่งล้างมาเสียอีก เขาก็อดสงสัยไม่ได้ นี่มันไม่มีอะไรเลยไม่ใช่หรือ