บทที่ 181 ขายให้ข้าอีกสักที่เถอะน่า

ชิงหานถือจานใบเล็กไว้ในมือข้างละใบ แถมยังเป็นสองรสชาติที่แตกต่างกันโดยสิ้นเชิง ให้ความรู้สึกคนละขั้ว จนทำให้เขาติดใจจนแทบวางไม่ลง

พูดกันตามตรง ในฐานะบุตรชายคนเล็กของท่านเจ้าเมือง แม้ชิงซูจะใช้ชีวิตเรียบง่ายสมถะ ไม่ได้พิถีพิถันเรื่องอาหารการกินมากนัก ทว่าของกินขึ้นชื่อในเมืองชิงอวิ๋น ชิงหานล้วนเคยลิ้มลองมาหมดแล้ว ในเมื่อเกิดมาในตระกูลเช่นนี้ มีความพร้อมทุกอย่าง ย่อมต้องสรรหาวิธีการมาเสพสุขเป็นธรรมดา แต่ถึงแม้เขาจะตระเวนกินของอร่อยมาทั่วทั้งเมืองชิงอวิ๋น ก็ไม่เคยพบเจอของแปลกใหม่น่าอัศจรรย์เช่นนี้มาก่อนเลย

ทั้งเย็นฉ่ำ ละลายในปาก แถมยังมีกลิ่นหอมของผลไม้อบอวล รสสัมผัสประหลาดล้ำจนไม่อาจหาคำใดมาบรรยาย