บทที่ 188 บุตรชายคหบดี

ตลอดทางที่ผ่านมา มีหญิงสาวแรกรุ่นหน้าตาสะสวยชะโงกหน้าออกมาเรียกลูกค้าอยู่ไม่น้อย ในจำนวนนั้นมีใบหน้าแปลกตาที่เฉินโจวไม่เคยเห็นอยู่หลายคน คาดว่าคงเป็นแม่นางหน้าใหม่ที่เพิ่งมาอยู่ร้านเหล่านี้ ทว่าเย่ซิวกลับไม่หวั่นไหวเลยแม้แต่น้อย เรื่องนี้ทำให้เขาประหลาดใจอยู่บ้าง

อันที่จริง เฉินโจวเข้าใจความหมายของเย่ซิวผิดไปถนัด เย่ซิวที่บอกว่าออกไปกินข้าว ความจริงก็แค่อยากออกไปกินข้าวเท่านั้น แต่เฉินโจวกลับคิดว่าเรื่องรื่นรมย์อย่างการกินข้าวจะขาดหญิงงามเคียงกายไปได้อย่างไร จึงตั้งใจแต่งเนื้อแต่งตัวเป็นพิเศษ แอบเอารถม้าของนายท่านผู้เฒ่าออกมา แล้วพาเย่ซิวมายังย่านที่คึกคักที่สุดยามค่ำคืนของเมืองชิงอวิ๋น เพียงแต่ผ่านไปตั้งหลายร้านแล้ว เย่ซิวก็ยังไม่มีทีท่าอยากจะแวะเลยสักนิด

สำหรับสถานเริงรมย์เหล่านี้ แม้ในใจเย่ซิวจะนึกอยากรู้อยากเห็นอยู่บ้าง แต่พอได้มาเห็นเข้าจริงๆ กลับหมดสิ้นความรู้สึกลึกลับน่าค้นหา กลายเป็นน่าเบื่อเสียมากกว่า ต่อให้หญิงสาวจะงดงามเพียงใด กลิ่นแป้งเครื่องประทินโฉมบนตัวก็ฉุนเกินไป ราวกับกำลังซื้อผักอยู่ริมทาง ขอแค่จ่ายเงินก็หอบหิ้วของกลับบ้านได้ ความรู้สึกเช่นนี้เย่ซิวไม่ชอบเอาเสียเลย