บทที่ 212 ที่นั่ง

เมื่อเห็นเฉินโจวจากไป เย่ซิวก็กวาดสายตามองลานว่างแห่งนี้ เขารู้สึกว่ามันยังไม่ค่อยเข้าที่เข้าทางเท่าไร ถึงแม้จะไม่ได้หวังให้เลิศหรูระดับโรงภาพยนตร์ แต่อย่างน้อยก็น่าจะได้บรรยากาศเหมือนหนังกลางแปลงตามบ้านนอกสักหน่อยก็ยังดี

เพื่อสร้างความประทับใจให้แก่ลูกค้า เย่ซิวจึงเรียกคนของพรรคชิงอวี๋มา แล้วมอบเงินก้อนหนึ่งให้เป็นสินน้ำใจ พร้อมกับไหว้วานให้พวกเขาช่วยทำความสะอาดลานแห่งนี้ให้เรียบร้อย รวมถึงช่วยหาเก้าอี้หรือม้านั่งมาจัดเตรียมไว้

เมื่อเห็นเย่ซิวหยิบยื่นเงินให้ คนของพรรคชิงอวี๋ย่อมไม่กล้ารับ ต่างพากันบอกปัดพัลวัน ทว่าพอเห็นเย่ซิวรบเร้าไม่ยอม ทั้งหมดจึงจำต้องรับไว้ ในใจนั้นยินดีปรีดาเป็นล้นพ้น