บทที่ 216 อุ่นเครื่อง

เป็นไปตามคาด พอขยับมาอยู่ในระยะห่างจากจอภาพที่เหมาะสมก็รู้สึกสบายขึ้นมาก อาการพะอืดพะอมอยากจะอาเจียนมลายหายไปสิ้น สุ่ยหมู่จึงส่งยิ้มให้เย่ซิวด้วยความซาบซึ้งใจ

ทว่าตอนนี้ผู้ชมยังน้อยเกินไป เย่ซิวจึงยังไม่รีบร้อนเปิดฉาย สุ่ยหมู่และพวกศิษย์พี่ศิษย์น้องต่างพากันพูดคุยแลกเปลี่ยน บรรดาคนที่เคยดูซีรีส์มาแล้วย่อมคุยกันเรื่องฉากและเนื้อหาในเรื่อง ส่วนศิษย์ใหม่ที่เพิ่งมาครั้งแรกได้แต่นั่งมองตาปริบๆ ดูเหล่าศิษย์พี่ถกกันอย่างออกรสโดยที่ตนเองแทรกไม่ติด ทำได้เพียงเอ่ยถามขึ้นมาบ้างเป็นระยะ ซึ่งก็มีศิษย์พี่คอยช่วยอธิบายให้อย่างใจเย็น

ตลอดทั้งวันมีการโหมโรงป่าวประกาศ ลูกค้าคนใดที่แวะเวียนมาที่ร้านเน็ตในตอนกลางวัน เย่ซิวล้วนบอกกล่าวไปจนครบถ้วนว่าจะมีการฉายหนังในตอนค่ำ เพียงแต่กำหนดเวลาไว้เป็นช่วงหลังมื้อค่ำ ซึ่งเวลาอาหารค่ำของแต่ละบ้านย่อมไม่ตรงกัน ตอนนี้คนที่มานั่งอยู่จึงยังมีไม่มากนัก พอนับรวมกลุ่มของสุ่ยหมู่เข้าไปด้วยก็เพิ่งจะมีราวๆ สามสิบคนเท่านั้น