บทที่ 226 กำลังได้อารมณ์

ด้วยเหตุนี้ จึงเกิดเป็นเรื่องราวเยือนกระท่อมหญ้าสามครา ในที่สุดก็ได้ตัวท่านฮกหลงออกจากเขา แม้ช่วงแรกผู้ชมทั้งหลายจะมองว่าการที่ขงเบ้งไม่ยอมพบหน้าเล่าปี่ถึงสามครั้งดูจะเสียมารยาทไปบ้าง แต่เมื่อได้เห็นว่าขงเบ้งแม้เร้นกายอยู่กลางป่าเขากลับมองทะลุปรุโปร่งทั่วทั้งแผ่นดิน ช่วยเล่าปี่แบ่งแผ่นดินออกเป็นสาม ทั้งยังหยั่งรู้ดุจเทพเซียน ช่ำชองพิชัยสงคราม ปัญญาเลิศล้ำไร้ผู้เทียมทาน

ทุกคนต่างอดไม่ได้ที่จะทอดถอนใจว่าขงเบ้งช่างเป็นอัจฉริยะแห่งยุคโดยแท้ คนผู้นี้ร้อยปียากจะพานพบ พันปีมีกำเนิดมาสักคน นับเป็นวาสนาของแผ่นดินแท้ๆ

ยิ่งไปกว่านั้น หลังจากได้ขงเบ้งมาคอยหนุนนำ ขุมกำลังของเล่าปี่ก็ค่อยๆ แผ่ขยายกว้างใหญ่ขึ้น สมกับคำว่าขุนนางปรีชาพบกับนายผู้ทรงธรรม ทุกคนต่างปรบมือโห่ร้องชื่นชม ทอดถอนใจด้วยความตื่นตัน