บทที่ 243 เจ้าเป็นผู้ฝึกตนอย่างนั้นรึ

นอกจากคุกเข่าโขกหัวเรียกตนว่าปู่แล้ว อีกฝ่ายก็ไม่มีปัญญาทำอะไรได้อีก ดังนั้น… ตอนนี้ในใจเขาจึงรู้สึกสะใจเหลือเกิน สะใจจนแทบจะระเบิดออกมา!

“คุณชายเย่…” ในยามคับขัน เฉินอู่ทำได้เพียงหันไปขอความช่วยเหลือจากเย่ซิวด้วยความร้อนใจ

“ไม่ต้องกังวล ให้ข้าดูหน่อย”