บทที่ 282 ร้านสองแห่ง

ชั่วพริบตาเดียว บรรดาสายสืบหูตาไวต่างพากันเคลื่อนไหว พวกมันแฝงตัวอยู่รอบร้านเน็ตเพื่อหวังจะสืบหาข่าวคราวที่เป็นประโยชน์ ทว่ากลับต้องคว้าน้ำเหลวไปตามๆ กัน ส่งผลให้ทั่วทั้งเมืองชิงอวิ๋นเกิดกระแสคาดเดาไปต่างๆ นานา

เย่ซิวใจกว้าง ไม่คิดจะใส่ใจความคิดของคนพวกนี้อยู่แล้ว ในเมื่ออีกฝ่ายคิดจะทำอะไรก็ทำได้ทั้งนั้น ขนาดส่งมือสังหารระดับขอบเขตร่างทองคำมาถึงสามคนเพื่อลอบสังหารเขาก็ยังกล้าทำ ไม่ว่าเย่ซิวจะสนใจหรือไม่ก็คงไม่เปลี่ยนการตัดสินใจของคนพวกนี้อยู่ดี ทหารมาขุนพลต้าน น้ำมาดินกั้นก็พอ ขอเพียงอย่าเพิ่งขยี้ข้าให้แหลกคามือก่อนที่ปีกกล้าขาแข็ง รอจนสบโอกาสเหมาะเมื่อใด ข้าจะตามไปลากคอพวกเจ้าออกมาให้หมดอย่างแน่นอน

เย่ซิวทุบกำแพงเชื่อมร้านทั้งสองหลังเข้าด้วยกัน การก่อสร้างคราวนี้ประณีตยิ่งกว่าเดิม ในเมื่อมีเงินติดกระเป๋าอยู่บ้าง แน่นอนว่าก็ต้องรู้จักหาความสุขใส่ตัวกันหน่อย ในร้านตอนนี้มีห้องพักที่จัดแบ่งไว้โดยเฉพาะ เย่ซิวตั้งใจว่าจะย้ายเข้าไปนอนในนั้น วันวานเวลาจะอาบน้ำทีก็ทำได้แค่ในห้องน้ำ แถมยังต้องคอยระวังไม่ให้น้ำเปียกซึมลงพื้นจนร้านชื้นแฉะ ต่อให้เหงื่อโทรมกายแค่ไหนก็ทำได้เพียงใช้ผ้าชุบน้ำอุ่นเช็ดตัว มันช่างไม่สะใจเอาเสียเลย หนนี้เขาจึงสร้างโรงอาบน้ำขึ้นมาด้วย แม้เหล่าช่างไม้จะแปลกใจว่าเหตุใดต้องสร้างสระน้ำหน้าตาพิลึกพิลั่นเช่นนี้ ในเมื่ออยากอาบน้ำก็แค่ใช้ไม้เนื้อดีต่อถังใบใหญ่แล้วลงไปนั่งแช่ก็สิ้นเรื่อง