บทที่ 284 ขนมหวานหวาน

เพื่อหาที่พัก พ่อค้าวาณิชผู้มั่งคั่งจากต่างถิ่นเหล่านี้ถึงขนาดยอมลดตัว ควักเหรียญเงินเพื่อไปขอพักอาศัยตามบ้านชาวไร่ชาวนา บรรดาชาวไร่ชาวนาย่อมดีใจจนเนื้อเต้น เดิมทีทั้งปีง่วนอยู่กับเรือกสวนไร่นาก็แทบไม่มีเงินเหลือติดกระเป๋า จู่ๆ ก็มีลาภลอยก้อนโตตกลงมาจากฟ้า ย่อมยินดีปรีดาเป็นล้นพ้น ต่างพากันปรนนิบัติดูแลเทพเจ้าแห่งโชคลาภที่ไม่รู้โผล่มาจากไหนพวกนี้เป็นอย่างดี หวังให้อยู่ต่ออีกสักหลายๆ วัน

ช่วงเวลานี้เย่ซิวเองก็ไม่ได้อยู่อย่างว่างมือ เขากับเฉินโจวไม่เพียงต้องรับมือกับคนหน้าแปลกจำนวนมหาศาล ทว่าคนส่วนใหญ่ยังไม่เคยเล่นเกมมาก่อน จึงต้องเสียเวลาอธิบายให้เข้าใจ คนที่ไม่เคยพานพบความอัศจรรย์ล้ำลึกของเกมพวกนี้ย่อมส่งเสียงเอะอะโวยวายแตกตื่นตกใจเป็นธรรมดา ไม่กี่วันมานี้อย่าว่าแต่เฉินโจวที่รู้สึกคอแห้งเป็นผงเลย แม้แต่เย่ซิวก็แทบพูดจนปากเปียกปากแฉะเช่นกัน

ทว่าสิ่งที่น่ายินดีคือ ด้วยกระแสผู้คนอันล้นหลาม ยอดขายไม่เพียงแต่น้ำดำเท่านั้น ทว่าหิมะเจ็ดสีก็ยังคงมียอดขายถล่มทลาย จนทำให้คลังเงินส่วนตัวของเย่ซิวเริ่มพอกพูนหนาแน่นขึ้นเรื่อยๆ