บทที่ 288 ยอดเยี่ยมเกินบรรยาย!

เมื่อเห็นคนเหล่านี้เอ่ยปากถามตน ชิงซูก็ไม่ได้ถือตัววางก้าม เพียงแต่เขาไม่ทันสังเกตเห็นรอยครีมสองปื้นที่มุมปาก ซึ่งดูคล้ายกับหนวดเคราขาวโพลน มองแล้วน่าขันอยู่ไม่น้อย

ชิงซูมีนิสัยอ่อนโยน จึงหันกลับไปยิ้มให้ แล้วเอ่ยกับฝูงชนที่รอคอยคำตอบด้วยแววตาเปี่ยมความหวังว่า "สุดจะพรรณนา!"

ทิ้งไว้เพียงประโยคนี้ ชิงซูก็หัวเราะร่า มือหิ้วขนมหวานหวานไว้สองกล่อง กล่องหนึ่งคือที่เพิ่งซื้อมา ส่วนอีกกล่องคือส่วนที่เหลือจากการชิมเมื่อครู่ ทว่าคราบครีมสีขาวสองปื้นข้างมุมปากนั้น ทำให้ผู้คนที่มองตามอดไม่ได้ที่จะทำสีหน้าพิลึกพิลั่น