บทที่ 334 อารมณ์ดีเป็นพิเศษ

อาจารย์หงจำไม่ได้แล้วว่าไม่ได้มีความสุขถึงเพียงนี้มานานเท่าไรแล้ว แม้แต่ตอนที่ตนทะลวงเข้าสู่ขอบเขตร่างทองคำก็ยังไม่ยินดีถึงเพียงนี้ ทว่าวันนี้ศิษย์ของเขากลับมอบเรื่องประหลาดใจอันยิ่งใหญ่ให้ ทำเอาเขาตื่นเต้นดีอกดีใจจนเก็บอาการแทบไม่อยู่

ฝ่ามือของอาจารย์หงตบลงบนบ่าของสุ่ยหมู่อย่างไม่ยั้ง แม้ยามนี้สุ่ยหมู่จะเข้าสู่ขอบเขตร่างทองคำจนร่างกายแข็งแกร่งดั่งทองหล่อแล้ว แต่ก็ยังอดสูดปากแสยะยิ้มไม่ได้ การตบไม่กี่ทีนี้… ให้ตายสิ เจ็บชะมัด!

ทว่าทุกสิ่งล้วนคุ้มค่า อาจารย์มีความสุข บรรดาศิษย์ที่อยู่รอบข้างต่างก็พากันยิ้มแย้มยินดีตามไปด้วย